ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Γνωρίζοντας ότι το πολίτευμα μας έχει θεμέλιο τη Λαϊκή Κυριαρχία, θα ήθελα κάποτε να εκλέγονται οι άριστοι και να τοποθετούνται σε θέσεις, πολίτες με αξιοκρατικά κριτήρια. Έχω την εύλογη απαίτηση να ξοδεύονται οι φόροι με επωφελή και δίκαιο τρόπο κι όχι να ρίχνονται στο πηγάδι της απληστίας ή της διαπλοκής. Ζητώ να γίνεται ισόνομη εφαρμογή του νόμου, να πάψουν επιτέλους να πλουτίζουν κάποιοι, σε βάρος της περιουσίας του Κράτους και των πολιτών.

Δεν έχω πρόθεση να προσβάλω κανέναν, ονειρεύομαι τον τόπο μου να προοδεύει, όχι σαν παράσιτο, «απορροφώντας» μόνο κονδύλια της ΕΕ, αλλά με παραγωγική δημιουργικότητα . Επιθυμώ να μην γίνεται το Δημόσιο θύμα σημερινών ή μελλοντικών παράνομων ενεργειών, θέλω να πάψει ο κρατικός πλούτος και οι οικονομίες των πολιτών να είναι ο στόχος λεηλασίας

Όσα αυτοδιοικητικά , κυβερνητικά στελέχη, και κρατικοί λειτουργοί, έχουν αφαιρέσει ή συνεχίζουν να αφαιρούν παράνομα, δημόσιο χρήμα ή περιουσία, ζητώ να παραπέμπονται για έλεγχο των πράξεών τους στη Δικαιοσύνη, όπως προβλέπει το Σύνταγμα.

Έως πότε οι εκλογές να θα είναι κολυμπήθρα του Σιλοάμ, για τα πάσης φύσεως ανομήματα των αιρετών; Οι εκλεγμένοι εκπρόσωπων του Λαού σε αξιώματα ή διορισμένοι σε θέσεις εξουσίας και διαχείρισης, μέχρι πότε ανεξέλεγκτα θα διασπαθίζουν το δημόσιο πλούτο;

Όσους ψηφίζω, θέλω να είναι ίσοι απέναντί μου και να μη καλύπτονται στο απυρόβλητο της ασυλίας μετά την ψήφο μου. Είμαι υπέρ της νομικής δέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων των βουλευτών, των αυτοδιοικητικών, θεσμικών παραγόντων, ή των δημόσιων λειτουργών ώστε, να εξασφαλιστεί όποιο χρέος δημιούργησαν, αποδεδειγμένα, αντί να γελάνε πίσω απ’ την πλάτη μου με την κάλυψη της ασυλίας, την οποία ουδέποτε, κανένας πολίτης δεν υποστήριξε.

Ζητώ από τους συμπολίτες μου να απαιτήσουν σθεναρά τη διενέργεια δικαστικού ελέγχου για όλους όσους καταπάτησαν ή καταπατούν τον όρκο τους και την εμπιστοσύνη του λαού, κάνοντας ποινικά αδικήματα κατά της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, ακόμα και όσα έχουν παραγραφεί, μήπως έτσι αποκατασταθούν η αλήθεια, η πληγωμένη τιμή της πολιτικής αλλά και η ιστορίας μας.

Ως ενεργός πολίτης της χώρας που γέννησε και δίδαξε τη Δημοκρατία απευθύνομαι σε κάθε καλόπιστο, μη φανατισμένο, μη ευνοημένο πολίτη και του ζητώ, να διεκδικεί διαρκώς τα παραπάνω ελάχιστα, γιατί δεν μπορεί η Ελλάδα να βαδίζει στο μέλλον, με όραμα την κομπίνα, τη λαμογιά και την εξαπάτηση δια …της ψήφου μας. Η πορεία είναι λαθεμένη και αδιέξοδη. Πρέπει ν’ αλλάξει επειγόντως

Θ. Χαβιάρας

Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΖΟΥ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010 ΩΡΑ 19:30
ΣΤΟ ΟΜΗΡΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΧΙΟΥ
Ο Φίλος του Πεζού στο πλαίσιο του αγώνα του για εξασφάλιση στοιχειωδών συνθηκών κυκλοφορίας των πεζών και την καλή ποιότητα ζωής στην πόλη, αποφάσισε να καλέσει τον καθηγητή Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίθου Αθηνών κ. Αντώνη Μακρυδημήτρη για να μας αναπτύξει το θέμα: "Η συμβολή της ηθικής και αποτελεσματικής Διοίκησης και Πολιτικής στην οικονομική Ανάπτυξη".

Θα μας δοθεί η ευκαιρία να αντιληφθούμε τους λόγους για τους οποίους φθάσαμε στη σημερινή δημοσιονομική κρίση αλλά και στην κρίση αξιών και προτύπων, και να συζητήσουμε τρόπους αναστροφής του κλίματος.

Σας περιμένουμε και σας ευχαριστούμε

ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ.... ΓΑΪΔΑΡΟΣ;;;

Ίσως κατηγορηθώ για την εμμονή αλλά, αναλαμβάνω την ευθύνη, κι ας με δικάσει… η ιστορία.
Θέμα και πάλι οι προσεχείς εκλογές στους ΟΤΑ και το «Καλλικράτειο άγος» που μας απειλεί, λόγω του εντελώς ανέφικτου κατά τη γνώμη μου εγχειρήματος, «ένας δήμος ολόκληρο το νησί», και των προβλημάτων που θα προκαλέσει.

Προεόρτια της αναμέτρησης, παρακολουθούμε τους φιλόδοξους, επίδοξους αρχηγούς, καθώς προσπαθούν να καταλάβουν θέσεις στη «σκακιέρα», ο καθ’ ένας με το δικό του στυλ. Υποψήδιοι Δήμαρχοι, Αντι-δήμαρχοι, Περι-φερειάρχες Αντι-περιφερειάρχες ένας λόχος αυτο-προβαλόμενων συμπολιτών που θα διεκδικήσουν πόστα εξουσίας

Διαλαλούν πεπραγμένα αμφίβολης αποτελεσματικότητας και αξίας, κομπάζουν για τα γαλόνια τους στην κομματική ιεραρχία, άλλοι επικαλούνται την αθωότητα της μέχρι σήμερα αποχής από θέσεις εξουσίας σε ΟΤΑ.

Όλοι μαζί όμως συνθέτουν μία εικόνα που δεν εμπνέει παρά ελάχιστη αισιοδοξία αφού, σωπαίνουν για τα προβλήματα του αυριανού Δήμου, δεν μιλάνε για προβλήματα που περιμένει ν’ ακούσει ο κόσμος, για το όραμά τους τις αναπτυξιακές ανάγκες και προοπτικές του νησιού.

Φοβάμαι ότι και σ’ αυτές τις κρισιμότατες για «τα του οίκου μας» εκλογές, για το νοικοκυριό και την ανάπτυξη του, θα επέμβει και πάλι ο οδοστρωτήρας των κομματικών επιλογών ενώ η ουσία, θα περάσει σε δεύτερη μοίρα το πραγματικό συμφέρον του τόπου.

Αργότερα όταν τα προβλήματα θα κατακλύσουν τη ζωή, όταν θα κινδυνεύσει η ελευθερία και η οικονομική μας ύπαρξη, τότε, υποκριτικά οργισμένοι και μισαλλόδοξα, θα σκεφτούμε να καταδικάσουμε αυτούς που φταίνε. Δηλαδή ποιους; Αυτούς που επιλέξαμε και επιφορτίσαμε με εξαιρετικά υψηλά και απαιτητικά καθήκοντα.

Το αποτέλεσμα των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση θα επιβεβαιώσει ή θα διαψεύσει αυτό που γράφεται στο διεθνή τύπο για την Ελλάδα. «Δεν θα τα καταφέρετε, θα βγείτε από το ευρώ», «δεν θα επιβιώσετε παρά μόνο αν σας στηρίζουν για πάντα οι εταίροι σας, πράγμα που δεν επιθυμούν». «Δεν θα πιάσετε τους στόχους, θα πτωχεύσετε...».

Εφιαλτικά σενάρια που θα ακυρωθούν μόνο αν εμείς οι πολίτες απογαλακτιστούμε από το σύνδρομο της κομματικής υποταγής σε προφανώς λανθασμένες επιλογές, όπως το διατύπωσε ο κ. Σήφης Βαλυράκης προς κομματικούς οπαδούς του : «και γάϊδαρο να σας βάλουμε αυτόν θα ψηφίσετε..».

Λανθασμένες επιλογές, χρόνια αδιαφορίας και απαξίωσης της πολιτικής, πλημμελής έλεγχος και σφετερισμός της εξουσίας, κατάστρεψαν τα οικονομικά του κράτους, καταρράκωσαν αξίες , διάβρωσαν συνειδήσεις.
Εξαντλήσαμε τα περιθώρια και κινδυνεύουμε να παρασυρθούμε και πάλι αν δεν αντιληφθούμε το μέγεθος της ευθύνης μας.
Αν επιμείνουμε να ψηφίζουμε για κομματικό "χαβαλέ" τότε σίγουρα προκαλούμε τη μοίρα μας...

ΕΝΩ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΕΝΩ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η γενικευμένη κρίση που καταπλάκωσε την κοινωνία, αποκάλυψε δεκάδες προβλήματα που δυστυχώς, δεν περιορίζονται μόνο στην οικονομία, που μπορούν να μετρηθούν με τη μείωση του εισοδήματος, αλλά, προεκτείνονται στην καθημερινότητα, στους θεσμούς, στο περιβάλλον, κι είναι τόσο σοβαρά που ούτε καν θα φανταζόμαστε 2 ή 3 χρόνια πριν…
Παρακολουθούμε το πολιτικό προσωπικό να καμώνεται ότι προσπαθεί να διαγνώσει το «τις πταίει» και να δρομολογήσει τη λεγόμενη κάθαρση και διαφάνεια, ενώ, αφήνει να διαφαίνονται κάθε άλλο παρά αγαθές προθέσεις. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι ένα σύστημα που νοσεί, έχει ελάχιστες ή μηδενικές πιθανότητες να αυτοϊαθεί , τη στιγμή που ηθελημένα ή άθελα, έχει το ίδιο μεθοδεύσει την καταστροφή ακόμα κι αυτών των ελάχιστων υγειών νησίδων αντίστασης. άλλωστε η βιασύνη με την οποία η σημερινή κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλλει, όπως όπως, το νομοθέτημα περί τοπικής αυτοδιοίκησης, προδίδει κι αυτή κάθε άλλο παρά αγαθές προθέσεις.
Μέσα σ’ αυτό το εφιαλτικό σκηνικό οι Έλληνες, καλούμαστε να εκλέξουμε τοπικούς άρχοντες και μάλιστα, με υπερ-εξουσίες που δύσκολα μπορεί κάποιος να φανταστεί σήμερα.
Ο κ. υπουργός Εσωτερικών μπορεί να έχει δει τον εαυτό του ως μικρό Ναπολέοντα, έτοιμο να αναμορφώσει το χάος των ΟΤΑ αλλά, ξεχνάει φαίνεται ή θέλει να ξεχάσει ότι ΚΑΙ το κόμμα του συνέβαλε ώστε να δημιουργηθεί αυτό το τεράστιο άντρο κακοδιοίκησης, συναλλαγής, διαφθοράς και δημοκρατικής αναπηρίας, σύμφωνα με τις καυστικές διαπιστώσεις του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.
Φθαρμένα στελέχη, με μηδαμινό έργο, ετοιμάζονται και πάλι να καταλάβουν θέσεις στο νέο αυτοδιοικητικό σκηνικό, προσβλέποντας σε επαγγελματική πλέον αποκατάσταση. Μας θυμίζουν πλανόδιους λαϊκών αγορών που αλλάζουν γειτονιές αλλά το «εμπόρευμα» και η «μέθοδος πώλησης» είναι πάντα τα ίδια. Διαλαλούν τα δήθεν επιτεύγματά τους, λέγοντας στους «πελάτες» αυτό που θα ήθελαν ν’ ακούσουν, άσχετα με την πραγματικότητα και την αλήθεια. Έχουν απαντήσεις για όλους και για όλα … «κι ότι πάρετε ένα τάλιρο…» Το μεγαλείο της επαρχιώτικης κουτοπόνηρης πολιτικής, στο αποκορύφωμα.
Κι οι πολίτες, αυτά τα θύματα, τι κάνουν αναρωτιέσαι. Γιατί τους πιστεύουν; Γιατί ψωνίζουν και ψωνίζονται; Σκέφτομαι ότι ίσως είναι φυσικό να ψωνίζονται αφού, χρόνια τώρα, έχουν γίνει όμηροι του κρατικίστικου πολιτικού συστήματος, προσδοκόντας ένα διορισμό σε ΝΠΔΔ ή σε κάποια καρποφόρα συναλλαγή με το δημόσιο.
Οικτρό κατάντημα για την κάποτε ναυτομάνα Χίο, που ήταν υπόδειγμα οικονομικής αυτάρκειας, ενώ σήμερα, κρέμεται από το γραφείο του κάθε κομματάρχη για να απασχολήσει τα παιδιά της, ακόμα και με το στοιχειώδες μεροκάματο των 25 ευρώ.
Σαράντα χρόνια διαφθοράς, αδιαφάνειας και αναξιοκρατίας ισοπέδωσαν τους θεσμούς , υπέσκαψαν τα θεμέλια, αδυνάτισαν τις αντιστάσεις, κατάντησαν την κοινωνία περίγελο.
Κι όμως, ο φαύλος κύκλος της νοσούσας δημοκρατίας μπορεί να σπάσει, αρκεί να το θελήσουμε. Αρκεί να εντοπίσουμε τα λάθη και να καταλάβουμε ότι δεν τους έχουμε ανάγκη. Έχουν όνομα κι επώνυμο αυτοί που με τις καταστροφικές πολιτικές τους, συνέβαλαν ώστε να πτωχεύσει η χώρα και σκόρπισαν τον ιδρώτα δύο γενεών σε εαυτούς και αλλήλους. Η αλλαγή νοοτροπίας και αποφάσεων των πολιτών θα αποδεσμεύσουν δημιουργικές δυνάμεις και τότε, μόνο τότε, θα γίνει η κρίση παρελθόν.

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Η επίσκεψη στη Σμύρνη γίνεται ενδιαφέρουσα πρόκληση, ιδιαίτερα, όταν οι σχέσεις στη γειτονιά παίρνουν τη μορφή συγκαλυμμένης αντιπαράθεσης. Η ματιά του επισκέπτη, ακόμα κι αν δεν γνωρίζει τούρκικα, αντιλαμβάνεται πάμπολλες αντιφάσεις που συγκαλύπτονται με ανατολίτικη πονηριά.
Φαίνεται το άγχος καλλωπισμού, που περιορίζεται μόνο σε σημεία του «ακριβού» κέντρου της πόλης ενώ, λίγα μέτρα πιο έξω, καταλαβαίνεις ότι ζητούν λύση δεκάδες προβλήματα.
Η συνομιλία με ντόπιο, αν σ’ εμπιστευτεί, αποκαλύπτει ένα δυσάρεστο κοινωνικό σκηνικό που περιλαμβάνει, εγκλήματα τιμής σε βάρος γυναικών, αναγκαστικούς γάμους, διωγμό των γυναικών από την αγορά εργασίας και τα κέντρα λήψης αποφάσεων, πολλές περιπτώσεις καταστρατήγησης των δικαιωμάτων των παιδιών κ.λ.π.
Θ’ ακούσεις για αποκλεισμό περιβαλλοντικών οργανώσεων από την ενημέρωση για σχετικά θέματα ή προγράμματα, για καταστρατήγηση των ευρωπαϊκών πολιτικών για συμμετοχική δημοκρατία.
Θ’ ακούσεις για εξοντωτικές συνθήκες δουλειάς, για εκμετάλλευση, για σκληρή φτώχεια που καλύπτει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκων στις περιφερειακές γειτονιές.
Αντίθετα, διαβάζοντας την αγγλόφωνη έκδοση εφημερίδας, εκπλήσσεσαι από τις ωραιολογίες , τα ευχολόγια, τους οικονομικούς στόχους που ακόμα και για την ευημερούσα Ελβετία θα φάνταζαν απόμακροι.
Διαποιστώνεις να προβάλλεται αυτάρεσκα ο γνωστός τουρκικός μεγαλοϊδεατισμός που επαίρεται όχι μόνο επειδή δήθεν ασκεί σημαντικότατο ρόλο «ειρηνοποιού» στην ευρύτερη περιοχή αλλά, κι επειδή ονειρεύεται ν' αναλάβει ρόλο και παγκόσμια(!)
Διαβάζεις για την Τουρκία ως ενεργειακό «κόμβο», ως επενδυτή σε πυρηνική ενέργεια, ως δυνατό οικονομικό παράγοντα που φιλοδοξεί να συμπεριληφθεί στους G8!!!
Προβάλλονται με κομπασμό κάποιες οικονομικές επιτυχίες, μέχρι του σημείου να υποστηρίζουν πως η κατάστασή τους είναι πιο ανθηρή απ' αυτήν της ΕΕ ενώ μπορεί στην ίδια σελίδα, ναδιαμαρτύρονται επειδή δεν τους αρκούν τα ευρωπαϊκά κονδύλια για τα διάφορα αναπτυξιακά και τα λοιπά προγράμματά τους.
Η τουρκική άρχουσα τάξη, διακρίνεται γιθα την αμετροέπειά της ως κληρονόμος Οθωμανικής νοοτροπίας. Βιάζεται θαρρείς να επιβάλει κάποιους δικούς της όρους, δίδοντας μαθήματα σε όλους και για όλα, με κομπορρημοσύνη και καγχασμό.
Είναι γεγονός ότι προς το παρόν, οι γείτονες καταφέρνουν ν' αλλάζουν επιδέξια τη μάσκα, ανάλογα με τα συμφέροντά τους, στο θέατρο της γειτονιάς μας και της Μέσης Ανατολής. Το μέλλον θα δείξει αν αυτό το τεράστιο μόρφωμα, φυλετικών, οικονομικών, θρησκευτικών και κοινωνικών συμφερόντων, θ’ αντέξει να υποκρίνεται για ν' αντιμετωπίζει ειρηνικά τις πιέσεις που αναμφίβολα ασκούνται στο εσωτερικό της ή απ’ το εξωτερικό.

ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ

Απόβαση στον Τσεσμέ

Καθώς παρακολουθείς τους επιβάτες να αποβιβάζονται σαν αγέλη στο τελωνείο του Τσεσμέ, διερωτάσαι: όντως η κρίση και η φτώχεια θέλουν καλοπέραση ή, έγινε πλέον έθιμο ημέρα του Αγίου Πνεύματος, να μας υποδέχονται οι γείτονες, προσφέροντας εμπορεύματα ή διασκέδαση για να πάρουν τα ευρώ που κατά την φορολογική μας δήλωση, δεν έχουμε…
Σ’ εντυπωσιάζουν απέναντι οι πεντακάθαροι χώροι υγιεινής, τα υποδειγματικά στρωμένα τραπέζια ακόμα και σε παράμερα ταβερνάκια, το προσωπικό με τις πεντακάθαρες στολές και το χαμόγελο στα χείλη, όλοι μαζί, προσθέτουν αξία στον τουρισμό τον οποίο εμείς με την αλαζονική συμπεριφορά του νεόπλουτου διώχνουμε…
Ο ρυθμός ανάπτυξης της γειτονικής χώρας εντυπωσιάζει ακόμα και τους μη ειδικούς όπως εμείς, που είδαμε να ξεπετιέται σε λιγότερο από 6 μήνες ένα εμπορικό κέντρο στη μαρίνα του Τσεσμέ, η οποία, επεκτάθηκε μέσα σε ελάχιστους μήνες για να φιλοξενεί 1200 (ναι άρχοντες της Χίου, χίλια διακόσια σκάφη).
Συγκρίνοντας την κατάντια της Χίου μ’ αυτό που συμβαίνει εκεί βλέπεις πόσο μεγάλη ζημιά έχουν κάνει διάφοροι κύριοι που επαίρονται ως οι εκλεκτοί του λαού κι αμείβονται αδρά για να παράγουν τι;
Ποδοσφαιρο-ποιώντας την πολιτική, με φανατισμό θέσεων ή αποφάσεων, και κομματικοποίηση των υπηρεσιών, κατατρώνε τον ιδρώτα των εργαζόμενων κάνοντας την Ελλάδα φτωχή Ψωριοκώσταινα, περίγελο ακόμα και χώρών της δυτικής Αφρικής. Παρ’ όλα αυτά, έχουν το θάρρος να μας μιλάνε για τις ικανότητές τους κι εμείς οι εξαπατημένοι αφελείς τους θεωρούμε … μοναδικούς.
Εύκολα λοιπόν καταλήγει κάποιος στο συμπέρασμα ότι το κατάντημα αποδεικνύεται μαθηματικά αφού, βυθισμένοι στο πάθος και τον εγωισμό της δικής μας ανερμάτιστης επιλογής, αξιώσαμε με την ψήφο ανίκανους κατά βάση ανθρώπους να διαχειριστούν τα κοινά και να πτωχεύσουν το κράτος και την κοινωνία υποσκάπτοντας την εθνική κυριαρχία την αντοχή και συνοχή μας ως λαού..
Ο Τουρκικός λαός εργάζεται πολύ σκληρά κάτω από ένα καθεστώς ‘ελαφράς Δημοκρατίας» που έχει πολλά κουσούρια ως προς την ποιότητα των δημοκρατικών θεσμών αλλά βελτιώνει μέρα με τη μέρα την οικονομική του κατάσταση. Σε αντίθεση στη χώρα όπου «ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα» όπως λέει ο ποιητής, μας έμαθαν να ζούμε με δανεικά, κι έχουμε άρχοντες που ελάχιστα υπηρετούν τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα της κοινωνίας. Τι νόημα έχει να καυχιόμαστε ως απόγονοι ένδοξων προγόνων;
Η εικόνα στο τελωνείο του Τσεσμέ 22 Μαϊου 2010 λέει πολλά γι’ αυτό δεν ξεχνιέται!!

ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ Η ΚΡΙΣΗ

ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ Η ΚΡΙΣΗ

Τα υπερβολικά πολλά προβλήματα στις υποδομές εξ αιτίας της πρόσφατης κακοκαιρίας στο Νομό, ήρθαν σε στιγμή σοβαρής οικονομικής κρίσης και μας προϊδεάζουν ότι η θεραπεία της θα είναι επίπονη και μακρά, αν η κοινωνία μας δεν αλλάξει νοοτροπίες.
Ενώ τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια, ξοδεύτηκαν πακτωλοί εθνικών αλλά και κοινοτικών πόρων, το αποτέλεσμα είναι πενιχρό και πάντως είναι αναντίστοιχο προς τους καιρούς αλλά και τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι αιρετοί προσποιούνται τους αφελείς, βέβαιοι ότι μπορούν επ’ άπειρο να κοροϊδεύουν τους κουτόφραγκους, με παιδαριώδεις δικαιολογίες, ή ακόμα χειρότερα, «επιδεικνύοντας αμετροέπεια» αντί να ντρέπονται για τις…. ανατολίτικες συμπεριφορές.
Την κρίση ή μάλλον τις κρίσεις και τ’ αδιέξοδα, δεν μας τις έστειλαν εξωγήϊνοι ούτε οι… ΗΠΑ. Είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα της ανοχής και των συμπεριφορών της κοινωνίας μας, επειδή επί τρεις δεκαετίες συμβιβαστήκαμε με πλάνες, ιδιοτελείς πολιτικές, που απέβλεπαν στην διατήρηση της εξουσίας και μόνο σ’αυτήν.
Βιώσαμε το δικομματισμό κάπως σαν εθνική αναπηρία, με θύματα στις τάξεις των οικονομικά ασθενέστερων, των συναισθηματικά ευάλωτων και των ειλικρινών πολιτών, αυτών δηλαδή που τον πίστεψαν, και δεν άντεξαν ή δεν ήθελαν να αντισταθούν στην ορατή κατάρρευση Αξιών, ιδεολογιών, οραμάτων που επέφερε.
Σήμερα, αν ρίξεις μια ματιά γύρω, αντιλαμβάνεσαι «που πήγαν τα λεφτά». Δαπανήθηκαν σε συναλλαγές κάτω απ’ το τραπέζι, κακοτεχνίες, αδικαιολόγητα μεγάλες αμοιβές. Πέρασαν κάποιοι καλά σ’ ένα ξέφρενο πάρτι αλλά το Δημόσιο δανείστηκε και θα συνεχίζει να δανείζεται επί πολλά ακόμα χρόνια. για να πληρώσει το λογαριασμό
Ελπίζει κανείς ότι οι πολίτες που αγωνιούν σήμερα για την επιβίωση, θα πάρουν το μάθημα και θα γίνουν πιο προσεκτικοί στις επιλογές τους. Δεν θα πιστέψουν ξανά αμφίβολης αξίας ιδεολογικά διλήμματα, ούτε θα αλαλάζουν στις πλατείες φανατικά συνθήματα, επευφημόντας αυτούς που τους ξεπούλησαν στους διεθνείς τοκογλύφους.
Λένε πως στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα αλλά, σ΄αυτό το σουρεαλιστικό σκηνικό, ελπίζει κανείς να γίνει η κρίση μάθημα, τόσο για τους αιρετούς όσο και για τους απλούς πολίτες που διαχρονικά, καλούνται να πληρώσουν τη ζημιά, πότε με βάσανα αίμα και ταλαιπωρίες και πότε με οικονομικούς εκβιασμούς.
Στο άμεσο μέλλον χρειαζόμαστε πολιτικούς που θα αρθούν το ύψος των περιστάσεων, με δημιουργική διάθεση για προσφορά κι εντιμότητα, ώστε να σταθεί και πάλι η πατρίδα στα πόδια της

Θ. Χαβιάρας
20 02 10
Δημοσιεύθηκε στο τοπικό Τύπο